De reis naar het hart...

Het is onze opdracht als mens om moedig de reis naar binnen aan te gaan en te blijven volharden totdat we in het midden uitkomen… op stap naar dat wat het middelpunt van ons leven uitmaakt.

Symbolen gaan leven, als je er wat mee gaat doen. Dan ontsluiten ze zich bijna vanzelf. Je eigen levenservaringen en verwachtingen kan je in het labyrint beleven en op je eigen manier betekenis geven. Eens je de smalle opening binnengaat kan je je niet meer van buitenaf oriënteren, je moet dus de innerlijke weg volgen. Het komt er op aan om jezelf waar te nemen als iemand die onderweg is. Zo kan je er je eigen pad makkelijker aanvaarden, met mogelijke moeilijkheden, hindernissen en al wat je onderweg kan storen.

Het volgen van de weg vergt juist genoeg aandacht om je geest bezig te houden. Zo krijg je de kans om afleiding af te schudden, los te laten wat je achter je wilt laten en het gebabbel van je geest te laten verstommen. Hierdoor komt ruimte vrij voor nieuwe ervaringen. Je wordt verschillende keren langs het midden gevoerd. Op deze manier worden je vastberadenheid en doorzettingsvermogen aangewakkerd. Onderweg kan je andere mensen tegenkomen, ont-moeten. De manier waarop je de anderen waarneemt kan onthullend zijn. Onderdruk de gevoelens niet, omhels ze. Zodra je de volgende bocht omgaat, kan je ze loslaten.

Het stille punt: de onvoorwaardelijke verbinding… je bent één met de ‘wereldas’. Je bevindt je tussen de aarde en de hemel in. Onafscheidelijk met elkaar verbonden en vanuit jouw hartverbondenheid laat je ze in jezelf, als één stroom samenvloeien. Wie in verbondenheid en eenheid met hemel en aarde samenleeft is innerlijk vrij. Neem even de tijd stil te staan en stel je onvoorwaardelijk open om te ontvangen. ontvang dat wat er is voor jou. Wat dan ook: verwondering, aanwezigheid, eenheid, innerlijke rust, inzicht, een stukje wijsheid. ‘wijs’ heeft dezelfde oorsprong als ‘zien’ en ‘weten.

Een wijs mens is dus iemand die ziet en weet en daarom met de diepere werkelijkheid verbonden is en inzicht heeft. Je weet je van binnenuit geleid. Dit geeft vrijheid. Na de tijd in het centrum mag je dus NU in alle vrijheid de ware ingevingen van je hart volgen. Ons symbolische ‘monster’, onze schaduwkant, onze verlammende verstarring werd doorzien. Het is nu een kwestie van de inzichten mee te nemen, te laten bezinken, toe te laten…